Strona-2014-2017ab
PARAFIA RZYMSKOKATOLICKA

pw. św. Bartłomieja Apostoła

w STARYM BOJANOWIE

Archidiecezja Poznańska

01.04.2007r.

01.04.2017r.

spacer-1ab

WIRTUALNY SPACER

po parafii

św. Polikarp

sw._PolikarpŚwięty Polikarp
Biskup i Męczennik
Data urodzenia:         ok. 69 – 82
Data śmierci:              22 lutego 156
Wspomnienie:            23 lutego
Atrybuty: Paliusz z krzyżami, książka lub List do Filipian

 

Życie

Kiedy i gdzie się święty Polikarp urodził, nie wiadomo. Ma on być owym uzdolnionym młodzieńcem, którego święty Jan, apostoł i ewangelista, oddał biskupowi w Smyrnie na wychowanie, a znalazłszy go później hersztem rozbójników, zabrał w swoją opiekę. Był przeto uczniem świętego Jana i z jego rąk otrzymał święcenia na biskupa smyrneńskiego. Żył w pierwszym wieku chrześcijaństwa, znał więc osobiście kilku uczniów Zbawiciela i utrzymywał z nimi bliskie stosunki. Jak mistrz jego, święty Jan, tak i on gromadził około siebie uczniów i wpajał w nich cnotę i pobożność. Między wielu innymi był jego uczniem święty Ireneusz.

sw._Polikarp
Nauczanie

Św. Jan Apostoł ustanowił swojego ucznia, Polikarpa, biskupem w Smyrnie (dzisiejszy Izmir), w Małej Azji. Na swym urzędzie z wielkim zapałem opierał się herezji, a wiernych umacniał w wierze. Panowały zaś herezje już od samego początku chrześcijaństwa, gdyż już święty Paweł wyraźnie ostrzega przed nimi Tytusa: „Heretyka po pierwszym i wtórym upomnieniu unikaj, wiedząc, że taki jest wywrócony i grzeszy, potępiony swym własnym sądem” (Tyt. 3,10-11). Polikarp tak brzydził się heretykami, że zabraniał ich nawet pozdrawiać. Mimo to jednak wielkie miał poszanowanie tak u innowierców jak i pogan. Miał ponad 86 lat, kiedy oskarżono go o lekceważenie pogańskiej religii i jej obrzędów, jak też zwyczajów. Oskarżono go przed namiestnikiem (prokonsulem) rzymskim, Stacjuszem Kodratosem. Na oskarżenia Polikarp odpowiedział: „Osiemdziesiąt sześć lat służę Chrystusowi, nigdy nie wyrządził mi krzywdy, jakżebym mógł bluźnić memu Królowi i Zbawcy?” Kiedy zaś sędzia groził Świętemu, że go każe spalić żywcem, Polikarp odparł: „Ogniem grozisz, który płonie przez chwilę i wkrótce zgaśnie, bo nie znasz ognia sądu, który przyjdzie, i kary wiecznej”. Stacjusz skazał Polikarpa na śmierć przez spalenie na stosie. Gdy zaś płomienie nie chciały się imać męczennika, zginął od pchnięcia puginałem. Działo się to na stadionie w Smyrnie 22 lutego, najprawdopodobniej w 156 r.

Różne źródła wzmiankują, że św. Polikarp napisał wiele listów skierowanych do sąsiednich Kościołów. Wśród nich zachowały się tylko dwa do Filipian połączone później w jeden list. Pierwszy list (napisany wcześniej) obejmował 13 i 14 rozdział, natomiast drugi (napisany później, ok. 135 roku) obejmował rozdziały 1-12. W tej połączonej formie list św. Polikarpa do Filipian zawiera następujące ważne treści:

1/ wezwanie do naśladowania Chrystusa, wiernego zachowania depozytu wiary oraz praktykowania cnót chrześcijańskich, szczególnie miłości;

2/ zachęty duszpasterskie skierowane do różnych stanów (żony, wdowy, diakoni, młodzieńcy, dziewice, prezbiterzy);

3/ potwierdzenie wiary w bóstwo Chrystusa, prawdziwość Jego śmierci i zmartwychwstania (przeciw twierdzeniom doketów i marcjonistów);

4/ troskę o grzeszników i błądzących, których należy napomnieć stanowczo, lecz z łagodnością;

5/wezwanie do modlitwy za wszystkich.

 

List św. Polikarpa do Kościoła w Filippi –> tutaj

 

 

Copyright © Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Bartłomieja Apostoła w Starym Bojanowie 2014-2017
Wszelkie prawa zastrzeżone